نظامي و نظامي گري در ايران امروز؛ واژگاني نا به جا

به گزارش آفتاب نیوز، آفتاب – مرتضي صدر بلاغي: اين روزها، تعبيري در دنياي انتخابات و سياست مطرح شده كه روشن كردن آن، لازم به نظر مي رسد. اين تعيير «نظامي گري» است. ابتداء توضيح بدهم كه اينجانب (همان طور كه مي دانيد) نه در ستاد آقاي قاليباف كار مي كنم و نه از طرفداران ايشان هستم. مع ذلك، از آنجا كه تكرار اين تعبير را در مورد برخي از كانديداها، مثلاً آقاي قاليباف، جفا مي دانم، اين چند سطر را نوشتم تا ان شاءالله دوستان خوش فكر و آگاه، از به كار بردن اين گونه تعابير، خودداري كنند. حرف بنده اينهاست:
1- خلاف خيلي از كشورها كه نيروي دفاعي و ارتش، نقش بازوي سركوبگر را دارد، در ايران اين نيرو تماماً در كوران دو رويداد: انقلاب و جنگ، كاملاً مردمي و انساني شده است. اگر آقاي قاليباف توانست نيروي انتظامي كشور را به چنان جايگاهي برساند كه ضمن برخورد انساني، انجام وظيفه نيز بنمايد، اين را بايد قبل از هر چيز به هويت انساني اين نيرو، مرتبط دانست؛ والا كيست كه نداند كه در مهد دموكراسي جهان، پليس فدرال آمريكا، به برخوردهاي غير انساني و تحقير آميز شهره است. دليلش آن است كه پليس آمريكا، مينياتور جامعه آمريكايي نيست بلكه افراد آن، در فرايند پنهان نژادپرستي و لمپنيسم، گزينش مي گردند.
2- سپاه پاسداران چيست؟ همان مردماني كه براي حفظ انقلاب و سرزمين آباء و اجدادي خون دادند. نبايد ساده لوحي كرد و قدرت پالايندگي انقلاب و جنگ و تأثير آن را برفردفرد نيروهاي سپاه و ارتش دست كم گرفت. اكنون ديگر سپاه و ارتش ما، آن رفتارهاي عقده گشايانه كه امراء بر زيردستان روا مي داشتند، خبري نيست. فرماندهان ما اينك از جنس خودمان هستند. و آرزو كنيم كه هميشه همين طور بمانند.
3- نمي گويم كه يونيفورم نظامي در شخصيت فرد تأثيرگذار نيست. من حتي معتقدم كه چه بسا ذهن ساده انديش، تحت تأثير ظاهرخود قرار بگيرد و در يك محيط متفاوت از پادگان، همه را «نفر» ببيند. اين اتفاقي است كه بعضاً در برخي حوزه هاي عمومي كه صاحب منصبان نظامي بر آن فرمان رانده اند، شاهد بوده ايم. با اين حال، اين پديده عموميت ندارد؛ ضمن آنكه شيوه تبليغات كانديداهايي مثل قاليباف، آشكارا نشان مي دهد كه او، تفاوت حوزه هاي عمومي و حوزه نظامي را كاملاً شناخته و به ظرائف آن واقف است.
4- حرف آخرم آن است كه: ميليتاريسم و نظامي گري، شايسته ي نظامهايي سركوبگر است و در جايي معني پيدا مي كند كه نيروي دفاعي كشور، برخاسته از متن مردم نيست و در پروسه اي ضد مردمي، شكل مي گيريد. هيچ كدام از اين دو ويژگي را در جامعه خود نمي يابيم. بنابراين هشيار باشيم و فرزندان ميهن با برچسبهاي ناچسب، از خود نرانيم. همين.