استدلالات کیهان در نفی «شرایط ویژه»

آفتاب: روزنامه «کیهان» سرمقاله روز شنبه 26 آبان ماه خود را به نقد هشدارهای اصلاح‌طلبان و چهره‌های مؤثر کشور درباره «شرایط ویژه و بحرانی» پیش روی کشور اختصاص داد و به نقد این گزینه پرداخت که: « دولت آمریكا توان انجام دادن اقدامات خصمانه فراوان- از انزوا تا تحریم و تا اقدام نظامی- علیه دولت جمهوری اسلامی ایران را دارد».

این روزنامه نوشت: پذیرش چنین داعیه‌هایی در دو دهه قبل شاید ممكن می‌نمود و نمونه‌های عینی قابل ارائه‌ای وجود داشت تا اثبات كند كه مثلاً آمریكا می‌تواند علیه نظام نوپا و انقلابی ایران، اجماع جهانی سامان دهد و یا تحریم اقتصادی اعمال كند و یا دست به اقدام نظامی- گسترده یا محدود- بزند، و همه اینها به هر تقدیر برای ملت ایران زحمت و دردسر درست خواهد كرد؛ اگرچه در همان زمان هم مردان مردی به رهبری خمینی بزرگ(ره) بودند كه آن هیمنه را به هیچ بگیرند و به مدد شجاعت و بصیرت برخاسته از ایمان فریاد سر دهند: آمریكا هیچ غلطی نمی‌تواند بكند و بر این واقعیت تاكید بورزند كه آمریكا هرچه از دستش برمی‌آمد علیه ایران انجام داده است و آنچه انجام نداده به دلیل آن است كه قادر به انجام آن نبوده است.

کیهان می‌افزاید: اما در شرایط امروز صحت این گزینه از اساس زیر سؤال است. به این معنا كه اگرچه از زاویه دید هوشیاری ویژه یك ملت و نظام پیشرو و صاحب حیطه نفوذ و پیام جهانی مانند ایران، حتماً می‌بایست مراقبت از تمامی تحركات و دسیسه چینی‌های آمریكا و صهیونیسم در همه صحنه‌ها بدون سستی و تعطیلی در دستور كار باشد، اما در مقام یك تحلیل واقع‌بینانه و متكی برعینیات باید دانست و توجه داشت كه دولت آمریكا قادر به انجام هیچگونه رفتار خصمانه موثر علیه ایران نیست.

این روزنامه در ادامه سرمقاله خود، دو دلیل زیر را برای «ناتوانی كاخ سفید در این زمینه» برشمرده است: 

دلیل اصلی و عمده، قدرت روزافزون و رو به گسترش ملت و نظام اسلامی ایران است. مولفه‌هایی همچون رهبری واجد بالاترین صلاحیت‌های بشری، اتحاد كم نظیر ملی و مذهبی میان اقوام و گرایش‌های مختلف ملت ایران، جمعیت فراوان با اكثریت جوان و شاداب، سطح بالای توان علمی و تكنولوژیك، ذخایر خدادادی غنی، قدرت بالای لجستیكی و تاكتیكی در نیروهای دفاعی، اقتصاد رو به رشد و قوی، موقعیت بی‌نظیر ژئواستراتژیك، و نفوذ گسترده معنوی و سیاسی در سطح منطقه و جهان از جمله عوامل قدرت ایران اسلامی هستند كه بیان نمونه‌هایی از هریك، بیرون از حوصله این نوشتار است. 

اما دلیل دوم، ضعف مفرطی است كه بر تمامی ساختارهای حاكمیت آمریكا غلبه كرده و مانند سرطانی بدخیم، پیكره این غول دوران مدرن را با شتاب ذوب می‌كند. بیداری و مقاومت ملت‌ها و دولت‌های مستقل و تصمیم‌گیری‌های غلط و ابلهانه حاكمان كاخ سفید و عوامل فراوان دیگری در این پروسه دخیلند و برای هریك درجه‌ای از تاثیر را می توان درنظر گرفت اما اصل ماجرا قابل انكار نیست.
 
این روزنامه در ادامه می‌نویسد: به صحنه‌های مربوط به پرونده هسته‌ای ایران نگاه كنید. تا همین سه چهار سال قبل آمریكا براحتی قادر بود در گزارشات و تصمیمات همه اركان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی تاثیرات سرنوشت‌ساز بگذارد و امروز تنها می‌تواند علیه مدیركل آن تبلیغات رسانه‌ای راه بیندازد؛ طی یكی دو سال گذشته كاخ سفید این اندازه از توان چانه‌زنی و امتیازدهی را داشت كه اجماعی- ولو نیم بند- علیه ایران در شورای امنیت شكل بدهد و قطعنامه‌ای- ولو بی‌خاصیت- از آن بیرون بكشد. 

کیهان در ادامه استدلالات خود با اشاره به آخرین وضعیت پرونده هسته‌ای می‌نویسد: اما در ایام اخیر، درست زمانی كه برای قطعنامه سوم دست و پا می‌زند، رئیس‌جمهور روسیه و وزیر خارجه‌اش آمریكا را از تهدید ایران برحذر داشته‌اند، در همین ایام، چین وزیر خارجه‌اش را راهی ایران كرده تا درباره موضوعات- عمدتاً اقتصادی- مورد علاقه دو طرف به رایزنی بپردازد، و این همان چیزی است كه گلایه شدید و علنی نیكلاس برنز معاون رایس را به دنبال داشت. در سطح اروپا، این ساموئل بودمن وزیر انرژی آمریكا بود كه چند روز پیش در مصاحبه مشترك با وزیر صنایع ایتالیا، از تداوم روابط تجاری ایران و ایتالیا و این كه ایتالیا در میان اتحادیه اروپا شریك تجاری شماره یك ایران است، ابراز نگرانی كرد. پاسخ این گلایه را پائولو اسكارونی مدیرعامل شركت نفت و گاز «انی اسپا» یكی از فعالترین شركت ها در حوزه‌های نفتی ایران به نحوی داد كه به تمسخر بیشتر شبیه بود. اسكارونی به فایننشال تایمز گفت: ما به هر تحریمی كه سازمان ملل علیه ایران اعمال كند احترام می گذاریم اما قصد خروج از ایران را نداریم و به قراردادهایمان با این كشور عمل خواهیم كرد. و در داخل آمریكا مایكل مك كانل رئیس سازمان اطلاعات ملی این كشور در جمع خبرنگاران هشدار داد كه اگر هركسی یا هر نهاد دولتی ]مثلاً دیك چنی[ بخواهد از گزارش محرمانه او درباره وضعیت امنیتی ایران سوء استفاده كند، استعفا خواهد كرد. 

کیهان در پایان نتیجه می‌گیرد: اوضاع وخیم امروز كاخ سفید در میان هم‌پیمانان نزدیك، دوستان قدیمی و مطیع و حتی كارمندان خودش، بی‌شباهت به آن افعی بی‌دندانی نیست كه شاعر ایرانی به بازیچه دست كودكان تشبیه می‌كند.