از جنگل تا کاخ

۰۹:۱۳

۱۳۸۴/۰۴/۱۸

به گزارش آفتاب نیوز،

با ورود گارانگ به خارطوم، سودان وارد مرحله انتقالي شد و اين مرحله از فردا با اداي سوگند گارانگ به عنوان معاون اول رئيس جمهور اين كشور آغازشد. افراد وابسته به شورشيان سابق جنوب سودان نيز پستهاي مهمي را در كابينه انتقالي سودان بر عهده مي‌گيرند.
با ورود دكتر جان گارانگ به خارطوم، وضعيت شهر آرام است و پلاكاردهاي خوشامد به مناسبت بازگشت گارانگ در خيابانهاي اصلي شهر خودنمايي مي‌كند.
جمع زیادی از مردم براي خوشامد گويي به هنگام ورود گارانگ اين رويداد تاريخي گرد هم و گرامي داشتند. ورود گارانگ به پايتخت سودان به معناي پايان واقعي و ملموس سالهاي طولاني جنگ داخلي در اين كشور است.

مراسم استقبال رسمي از گارانگ در فرودگاه با حضور تعداد اندكي از شخصيتهاي رسمي برگزار شد و مراسم اصلي در ميدان الخضرا برگزار گردید. اين ميدان تا كنون بارها شاهد برگزاري مراسم و جشنهاي رسمي دولت و جشن پيروزيهاي نظامي و يا دست اوردهاي ديپلماتيك اين كشور بوده است.
همزمان با اقدامات مردمي براي استقبال از گارانگ، نيروهاي امنيتي در خارطوم به حالت آمادهباش كامل درآمده ند هرچند كه اين آمادگي، ظاهرا مشهود نيست و فقط نمونه ان را مي‌توان در قالب تمرينهاي امنيتي در مكان برگزاري مراسم استقبال اصلي مشاهده كرد.

طولانی ترین جنگ داخلی جهان

کشور سودان که در سال 1956 استقلال خود را از بريتانيا به دست آورد، در شمال آفريقا و مجاورت دريای سرخ قرار دارد و با مصر و اتيوپی همسايه است.
اين کشور بيش از 5/2 ميليون کيلومتر مربع مساحت دارد و جمعيت آن به حدود 39 ميليون نفر می رسد که بيش از نيمی از آنان سياهپوست و حدود 40 درصد آنان عرب تبار هستند.
حدود 70 درصد مردم سودان از دين اسلام پيروی می کنند و اکثرا ساکن مناطق شمالی هستند در حاليکه پيروان اديان بومی حدود 25 درصد و مسيحيان حدود 5 درصد جمعيت را تشکيل می دهند و عمدتا در جنوب سودان سکونت دارند و خارطوم، پايتخت، نيز دارای يک جمعيت قابل توجه از مسيحيان است.
سودان از جمله کشورهای فقير جهان محسوب می شود و حدود 80 درصد جمعيت سودان در بخش کشاورزی و دامداری فعاليت دارند که عمدتا به صورت سنتی اداره می شود.
اين کشور دارای منابع نفت خام نيز هست که عمدتا در مناطق جنوبی واقع است و توليد آن در سال 2004 به حدود 200 هزار بشکه در روز رسيد.
به استثنای يک دوره ده ساله بين 1972 و 1983، کشور سودان از زمان کسب استقلال دستخوش نا آرامی سياسی و جنگ داخلی بوده است که به خصوص در سال 1983، و اقدام دولت برای به اجرا گذاشتن احکام اسلامی در جنوب آن کشور، شدت گرفت.
امضای توافقنامه اخير با استقبال جامعه بين المللی مواجه شده که اميد دارد بتوان از آن به عنوان نمونه ای برای استقرار صلح در منطقه آشوب زده دارفور، در غرب سودان، استفاده کرد.
اهالی دارفور اکثرا آفريقايی تبار اما پيرو دين اسلام هستند اما از نحوه اختصاص بودجه دولتی ناخرسند بوده و دولت را متهم کرده اند که در اين زمينه، بين آنان و اهالی عرب تبار منطقه تبعيض قايل می شود.
آفريقايی تباران دارفور، که گروه های مسلحی را برای مقابله با دولت مرکزی تشکيل داده اند، گفته اند که دولت گروه های شبه نظامی عرب تبار ايجاد کرده و آنها را برای سرکوب آفريقايی تباران به کار می برد.
جنگ داخلی دافور تاکنون هزاران کشته برجای نهاده و چند صد هزار نفر را آواره کرده است.
جان گارانگ گفته است که پس از ورود به دولت خواهد کوشيد برای استقرار صلح در دارفور تلاش کند.
در همین حال برخلاف مناطق جنوبی سودان اهالی دارفور در غرب اين کشور عمدتا مسلمان اما آفريقايی تبار هستند و جنگ داخلی اين منطقه بين گروههای مسلح عرب تبار طرفدار دولت و شورشيان آفريقايی تبار محلی ادامه داشته است اما ناظران اميدوارند که توافق بين دولت مرکزی و شورشيان جنوب سودان سرمشقی برای پايان دادن به بحران دارفور باشد .

مفاد توافقنامه صلح

ارتش: نفرات مسلح شورشی دست از عمليات عليه دولت بر می دارند و در صورتی که بعد از شش سال منطقه جنوب مستقل نشود همراه با قوای طرفدار دولت يک واحد سی و نه هزار نفری را تشکيل می هند.
خودمختاری: جنوب سودان به مدت شش سال و تا زمان برگزاری همه پرسی جدايی از سودان از خودمختاری داخلی برخوردار می شود.
نفت: عوايد نفتی به طور مساوی بين دولت مرکزی و تشکيلات خودمختار جنوب تقسيم می شود.
توزيع مشاغل: 30 درصد از مشاغل در ادارات دولت مرکزی به جنوبی ها واگذار می شود و در دولت محلی، 55 درصد مشاغل به طرفداران دولت مرکزی اختصاص می يابد.
قوانين شريعت: قوانين اسلامی تنها در شمال به اجرا گذاشته می شود و يک مجلس منتخب در مورد در مورد اجرای آنها در خارطوم تصميم می گيرد