افشای سوء استفاده جنسی میشل فوکو از پسران تونسی

سرویس بین الملل- شبکه خبری "الجزیره" در مقاله‌ای که مضمون آن نگاه استعمارگرایانه در بهره‌برداری جنسی از بدن کودکان کشور‌های دیگر است با اشاره به مقاله تازه منتشر شده‌ای درباره اتهام وارد شده سوء‌استفاده جنسی از پسران تونسی توسط "میشل فوکو"، فیلسوف پست مدرنیست فرانسوی در دهه‌های پیشین، می‌نویسد:"باید به رفتار درنده‌خویانه و به مثابه یک شکارچی فوکو در تونس توجه کرد.

به گزارش آفتاب‌نیوز؛ فوکو گفته بود تونس از نظر من نوعی فرصت برای حضور در بحث سیاسی بود. او در بیان اهمیت تونس تا جایی پیش رفت که گفته بود نه مه ۶۸ در فرانسه بلکه مارس ۶۸ در یک کشور جهان سومی (تونس) بود که دیدگاه او را تغییر داد.

اولین موقعیت تدریس آکادمیک در دانشگاه تونس به وی پیشنهاد شده بود. فوکو متهم است که در تونس از کودکان نابالغ تونسی سوء استفاده جنسی کرده است. سال‌ها بود که شایعاتی در این‌باره در تونس مطرح می‌شد، اما اخیرا یک مقاله ویرانگر توسط "گای سورمن" ستون نویس فرانسوی در این باره منتشر شده است.

سورمن در مصاحبه با شبکه تلویزیونی کانال ۵ فرانسه در تاریخ ۵ مارس گفته بود آن چه فوکو با کودکان خردسال تونسی انجام داد کار‌هایی ناشایست بود موارد زشت وغیر اخلاقی.

او در مصاحبه دوم خود با روزنامه انگلیسی "ساندی تایمز" در تاریخ ۲۸ مارس اشاره کرده بود که این کودکان هشت، نه و ده ساله بودند و فوکو به آنان در ازای سوء استفاده و رابطه جنسی پول پرداخت می‌کرد و با آنان در گورستان در تونس قرار ملاقات شبانه می‌گذاشت.

نکته جالب توجه آن که لیبراسیون و لوموند حاضر به پرداختن به این گزارش نشده اند و آن را رویکرد مغرضانه یک رسانه خبری راستگرای بریتانیایی (ساندی تایمز) قلمداد کرده اند. فوکو تنها روشنفکر و نویسنده فرانسوی نیست که اتهام پدوفیلی (بیماری میل جنسی به کودکان) به او وارد شده است. "گابریل ماتزنف" نویسنده سرشناس نیز متهم به تجاوزعلیه کودکان فرانسوی و فیلیپینی شده بود.

"الجزیره" در ادامه می‌نویسد:"نکته قابل توجه آن است که می‌توان رویکرد استعمارگرایانه را در پدوفیلی از نوع فوکو مشاهده کرد که به نوعی بدن کودکان و نوجوانان در کشور‌های دیگر را به عنوان کالایی یکبار مصرف، قابل استثمار و سوء استفاده قلمداد می‌کند. ساده لوحانه است اگر انتظار داشته باشیم فوکو به خاطر اقدامات خود نزد روشنفکران فرانسوی مورد پرسش در برابر تاریخ قرار گیرد چرا که روشنفکران فرانسوی همواره از وجهه شخصیت‌های برجسته خود در برابر اتهام تعرض جنسی زمانی که قربانیان از کشور‌های در حال توسعه و توسعه نیافته بوده اند محافظت کرده اند".

"الجزیره" به کنایه می‌نویسد:"احتمالا حسابرسی به این میراث وحشتناک به پاورقی در آثار دانشگاهی و فرهنگی تقلیل خواهد یافت و محدود به آن حوزه باقی خواهد ماند".