چرا در ایران هر اعتراضی به پای بیگانگان و منافقین و تجریه طلبان گذاشته می‌شود؟

طبق قانون اساسی حق اعتراض در کشورمان پذیرفته شده، اما شرایط و ضوابطی برای آن تعریف شده است که باید مورد توجه و احترام آحاد مردم اعم از معترضان و منتقدان قرار گیرد.

تمامی این تعاریف و چارچوب های قانونی وقتی معنی پیدا می کند که خبرنگاران به عنوان نمایندگان افکار عمومی بتوانند بدون هیچ محدودیتی از تجمعات ؛چه قانونی و چه غیر قانونی خبر و گزارش تهیه کنند، ولی وقتی امکان آن میسر نمی شود، بالطبع همه مسائل وارونه جلوه داده می شود.

اعتراض و برگزاری تجمعات امروزه به یک اقدام عادی درتمامی کشورها بدل شده است و مردم دربیشتر کشورها با انجام آن، به مخالفت با عملکرد و برنامه های حاکمیت درباره موضوعی خاص می پردازند،اما به راستی چرا در ایران حقایق به درستی بازتاب داده نمی شود و در همه اعتراضات، پای بیگانگان ،منافقان و تجریه طلبان به میان می آید؟

ناگفته پیداست که عدم امکان تهیه اخبار از تجمعات توسط خبرنگاران، فرصت سوءاستفاده و جولان دلالان خبری با مقاصد مختلف را در رسانه های مغایر با منافع مردم مهیا می کند که نتیجه آن، اقبال جامعه به این گونه رسانه ها و هدایت افکارعمومی توسط آنهاست.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دیروز در مجمع عمومی خبرگزاری جمهوری اسلامی با اشاره به این که اهالی رسانه در خط مقدم جنگ روایت قرار دارند، تاکید کرد که نمایندگان رسانه‌ها در کشورهای مختلف در عرصه جنگ نرم می‌توانند با تقویت ابزارهای رسانه‌ای خود در میدان روایت خودنمایی کنند.

این سخنان محمدمهدی اسماعیلی بیانگر نگاه مثبت دولت به اطلاع رسانی آزاد است و می تواند نوید بخش اخبار خوش از فعالیت های خبرنگاران و روایتگری آن ها از رویداد های مختلف باشد که تحقق بی چون و چرای آن می تواند از وارد آمدن خسارت های مادی و معنوی به کشور هم پیشگیری کند.