یکی از دلایل موفقیت اوسمار در نیم فصل گذشته شناخت کافی او از پرسپولیس و در ادامه تغییرات حداقلی در ترکیب بود. به گونهای که سرمربی برزیلی پرسپولیس با وجود هر نتیجهای در بازی قبلی، به ترکیب تیمش برای بازیهای بعدی دست نمیزد مگر این که بازیکنی دچار مصدومیت یا محرومیت میشد.
اما این ثبات در فصل جاری و دو بازی اخیر کمتر به چشم آمده که البته کاملا طبیعی است. مربی تازه وارد پرسپولیس تا به ترکیب اصلی و ایده آلش دست پیدا کند به ۴ یا ۵ هفته وقت نیاز دارد و باید در این مدت رفته رفته از تواناییهای فنی و روانی بازیکنانش در میدان مسابقه آگاه شود.
از سوی دیگر اضافه شدن بازیکنان جدید با توجه به این که نقل و انتقالات باشگاه پرسپولیس هنوز به پایان نرسیده، باعث میشود تا در هر بازی شاهد حضور بازیکنان تازه وارد در پست تخصصی شان باشیم.
تمام این مسائل به علاوه مصدومیت و محرومیت احتمالی بازیکنان باعث شده تا ترکیب گاریدو برای بازی سوم خود مقابل فولاد نیز با تغییراتی همراه باشد.
پرسپولیس مقابل فولاد قطعا سروش رفیعی را به دلیل محرومیت و کارت قرمزی که در بازی با تراکتور دریافت کرد در زمین نخواهد داشت و احتمالا یاسین سلمانی جای او را خواهد گرفت. ضمن این که مصدومیت پورعلی گنجی نیز باعث میشود تا سرخها در میانه میدان باز هم با همان ترکیب کنعانی – گولسیانی راهی میدان شود. آن هم در شرایطی که زمزمههایی در مورد نیمکت شنینی کنعانی و میدان داده به زوج گولسیانی – پورعلی گنجی به گوش میرسید.
به تمام اینها میلاد محمدی را هم اضافه کنید که مجوز بازی و ITC خود را دریافت کرده و برای بازی با فولاد در منطقه چپ خط دفاعی به میدان میرود تا وحید امیری آزاد شود. از این رو باید دید گاریدو برای این بازی چه نقشی به کاپیتان دوم تیمش خواهد داد. وینگر چپ، مهاجم کاذب یا حضور روی نیمکت؟
به هر روی تغییرات پرسپولیس تا زمانی که شناخت گاریدو از بازیکنانش به بالاترین میزان برسد ادامه خواهد داشت و باید دید گاریدو میتواند در جریان این شناخت که البته زمان بر هم خواهد بود، امتیازات حداکثری را کسب کند یا از دست رفتن امتیازات ادامه خواهد داشت؟