بهمن کامیار: جشنواره بدون تنش پیش رفت
کامیار پیش از این هم در فیلمهای لاکپشت سد معبر، کارت پرواز، نیم، بیداری، پیمان و زمستان بود به عنوان تهیه کننده حضور داشته است. او معتقد است جشنواره امسال برخلاف آنچه انتظار میرفت، بدون تنش برگزار شده و این را از نکات مثبت آن میداند.
امسال با تعداد زیادی از فیلمهای اول در جشنواره روبه رو هستیم. این مسئله را چطور ارزیابی میکنید؟
ما حتما دلتنگ کارگردانهای قدیمیمان میشویم، اما ورود کارگردانهای جدید خون و اندیشه تازه و ریتم و فرهنگ خودش را دارد که به نظرم بسیار خوب است. همه جای دنیا هم همینطور است. یعنی کارگردانهای قدیمیتر کنار میروند و کارگردانهای جدید جایشان را میگیرند.
به نظرتان کیفیت فیلمها چطور است؟ مقایسه بین کار فیلمسازان جوان و قدیمیترها چطور خواهد بود؟
نسبت به یک سری دورهها حتما قویتر هستند و در برابر دورههای دیگری ضعیف ترند. اگر با دوره سی و سوم مقایسه کنید، حتما به آن قدرت نیست. ولی دورههایی هم بوده که در همین اندازه یا ضعیفتر بوده است. جشنواره هم مثل هر پدیده اجتماعی دیگر در دورههای زمانی مختلف قدرتها و ضعفهای خودش را دارد.
نکته مثبت و منفی جشنواره امسال چه بوده است؟
به نظرم مثل همه سالها بود. فیلمهای ضعیف و قوی در کنار هم بودند. فیلمهایی بودند که شگفتزدهمان کرد، در مقابل فیلمهایی بودند که اسمشان را زیاد شنیده بودیم، اما وقتی دیدیم به قدرتی که تصور میکردیم، نبودند. در نهایت به نظرم فضای جشنواره میتوانست خیلی پرتنش باشد، ولی با مدیریتی که انجام گرفت، فضای معتدل تری برای گفتمان به وجود آمد که فکر میکنم از نقاط مثبت جشنواره است.
چه فیلمهایی را دوست داشتید؟
مارون را خیلی دوست داشتم. اسکورت و زنده شور ساخته کاظم دانشی هم خوب بودند. همینطور کوچ و جانشین.
اگر بخواهید از یک فیلم به عنوان پدیده جشنواره اسم ببرید، کدام فیلم خواهد بود؟
فیلم خودم. قطعا پروانه پدیده جشنواره امسال است. کارگردان جوانی دارد که بسیار خوب کار کرده و فیلم کاملا مربوط به سینمای مستقل است.
