مصرف بیشتر غذا‌های فوق فرآوری شده با زوال عضلات در سالمندان مرتبط است

پژوهشگران رهبری جمال حلاج‌زاده و همکارانش در دانشگاه‌های علوم پزشکی تهران و مراغه رابطه بین الگو‌های غذایی و سارکوپنی را در بین ۳۶۸ سالمند (میانگین سنی حدود ۶۷ سال) که به طور مستقل در شهر مراغه، ایران زندگی می‌کنند، بررسی کردند.

با استفاده از پرسشنامه‌های دقیق رژیم غذایی که توسط سیستم پردازش مواد غذایی NOVA طبقه‌بندی شده‌اند، میزان مصرف غذا‌های فوق‌فرآوری‌شده شرکت‌کنندگان به عنوان نسبتی از کل انرژی دریافتی محاسبه و در رابطه با قدرت عضلانی، عملکرد بدنی و توده عضلانی تجزیه و تحلیل شد.

یافته‌های کلیدی

قدرت عضلانی در زنان: زنانی که در بالاترین سهک مصرف غذا‌های فوق‌فراوری‌شده قرار داشتند، حتی پس از تعدیل متغیر‌های جمعیت‌شناختی و سلامت، بیش از دو برابر بیشتر از زنانی که در پایین‌ترین سهک مصرف غذا‌های فوق‌فراوری‌شده بودند، احتمال داشت که قدرت عضلانی پایینی داشته باشند.

عملکرد فیزیکی در مردان: مردانی که غذا‌های فوق‌فراوری‌شده بیشتری مصرف می‌کردند، عملکرد فیزیکی به طور قابل توجهی ضعیف‌تری داشتند که با سرعت راه رفتن اندازه‌گیری شد، که نشان می‌دهد رژیم غذایی غنی از غذا‌های فوق‌فراوری‌شده ممکن است تحرک عملکردی را مختل کند.

هیچ ارتباط معناداری با توده عضلانی یا تشخیص سارکوپنی وجود ندارد: اگرچه مصرف UPF با ضعف و عملکرد کندتر مرتبط است، اما این مطالعه ارتباط آماری معناداری با توده عضلانی کم یا تشخیص رسمی سارکوپنی، زمانی که توده عضلانی کم و قدرت با هم ترکیب شدند، پیدا نکرد.

تفسیر نتایج

سارکوپنی - از دست دادن تدریجی توده عضلانی و عملکرد آن در اثر افزایش سن - به دلیل ارتباط آن با زمین خوردن، ناتوانی و کاهش کیفیت زندگی در سالمندان یک نگرانی عمده در سلامت عمومی است. اگرچه ماهیت چند عاملی دارد، تغذیه نقش مهمی ایفا می‌کند. یافته‌های جدید از شواهد قبلی مبنی بر اینکه رژیم‌های غذایی بی‌کیفیت، به‌ویژه آنهایی که غذا‌های فوق‌فراوری‌شده در آنها غلبه دارند، با پیامد‌های نامطلوب اسکلتی-عضلانی در جمعیت‌های سالمند مرتبط هستند، پشتیبانی می‌کند.

غذا‌های فوق فرآوری‌شده معمولاً شامل اقلامی با قند افزوده، سدیم، چربی‌های ناسالم و افزودنی‌های مصنوعی بالا هستند، اما مواد مغذی ضروری کمی دارند - الگویی مرتبط با التهاب و اختلال در تنظیم متابولیک که ممکن است زوال عضلات را تسریع کند.

این پژوهشگران می‌گویند ارتباط بین غذا‌های فوق‌فراوری‌شده و عملکرد عضلات در سالمندان ممکن است منعکس‌کننده مسائل گسترده‌تر کیفیت رژیم غذایی باشد و بر نیاز به تحقیقات طولی برای تأیید پیوند‌های علی و معلولی و بررسی مکانیسم‌ها تأکید می‌کنند.

این تحقیق همچنین الگو‌های خاص جنسیتی را که پدیدار شده‌اند، برجسته می‌کند و نشان می‌دهد که استراتژی‌های تغذیه‌ای متناسب می‌توانند مفید باشند.

پیامد‌های بهداشت عمومی

این مطالعه به نگرانی‌های فزاینده در مورد تأثیرات رژیم‌های غذایی فوق فرآوری‌شده بر سلامت می‌افزاید - که با چاقی، دیابت، ضعف و خطر بیماری‌های مزمن در سراسر جهان نیز مرتبط بوده‌اند. کاهش مصرف غذا‌های فوق‌فراوری‌شده به نفع غذا‌های کامل غنی از مواد مغذی ممکن است یک استراتژی عملی برای کمک به حفظ قدرت عضلانی و توانایی عملکردی در میان سالمندان باشد.