دو سال پرحاشیه در بدنسازی؛ از پروندههای جنجالی تا انتخاب رئیس جدید
اعتراض نصیرزاده به انتخابات فدراسیون پرورشاندام
انتخابات فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام سرانجام پس از حدود ۱۹ ماه رفتوبرگشت، لغو یک مجمع، ابطال یک انتخابات و تغییر چندباره سرپرست، با انتخاب مجتبی ملکی به پایان رسید؛ اما پایان رأیگیری به معنای پایان حواشی این فدراسیون نیست.
به گزارش آفتاب نیوز،
انتخابات فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام پس از نزدیک به دو سال حاشیه، تغییر سرپرست، لغو یک انتخابات و ابطال انتخابات دیگر برگزار شد و در نهایت مجتبی ملکی با کسب ۳۵ رأی در دور دوم، به عنوان رئیس جدید این فدراسیون انتخاب شد؛ اما پایان انتخابات به معنای پایان حواشی نیست. عبدالمهدی نصیرزاده، رئیس پیشین فدراسیون و یکی از معترضان به روند طیشده، معتقد است در فرآیند بررسی صلاحیتها و برگزاری انتخابات با او برخوردی ناعادلانه صورت گرفته و میگوید موضوع را پیگیری خواهد کرد.
ماجرا از دیماه ۱۴۰۳ آغاز شد؛ زمانی که دوره ریاست نصیرزاده در فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام به پایان رسید. در همان روزها، تابناک گزارشی درباره اتهام مطرحشده علیه یکی از افراد مرتبط با فدراسیون در موضوع خروج غیرقانونی ارز منتشر کرد. فدراسیون در واکنش، این موضوع را تکذیب کرد، در حالی که تابناک اعلام کرده بود مستندات مربوط به این پرونده در اختیار داشته است و در نهایت هم تعزیرات پروندهای در این زمینه تشکیل داد که رئیس سابق فدراسیون بدنسازی میگوید که او در این پرونده و البته یک پرونده دیگر در دادسرای فرهنگ و رسانه تبرئه شده است.
پس از پایان دوره ریاست نصیرزاده، وزارت ورزش ابتدا جلال نادمی و سپس ایرج عرب را به عنوان سرپرست فدراسیون منصوب کرد تا مقدمات برگزاری انتخابات فراهم شود. نخستین انتخابات، اما در همان مسیر با حاشیه مواجه شد و مجمعی که قرار بود ۱۱ تیر ۱۴۰۴ برگزار شود، به دلیل اعتراضها درباره نحوه چیدمان اعضای مجمع و مسائل مربوط به روند انتخابات لغو شد.
با تغییر سرپرست و حضور ایرج عرب، سرانجام انتخابات در ۲۶ مهر ۱۴۰۴ برگزار شد. در این مجمع ۱۵ نامزد برای ریاست ثبتنام کرده بودند که تعدادی از آنها پیش از آغاز رأیگیری انصراف دادند. در دور نخست، مجتبی ملکی با ۱۹ رأی و مجید تلخابی با ۱۸ رأی به دور دوم رسیدند و در نهایت تلخابی با کسب ۲۸ رأی در برابر ۲۲ رأی ملکی، به ریاست فدراسیون رسید؛ اما این پایان داستان نبود.
حدود دو ماه بعد، در ۲۰ آذر ۱۴۰۴، اداره کل امور مشترک فدراسیونهای ورزشی اعلام کرد انتخابات برگزارشده در مهرماه باطل شده است. دلیل اعلام شده، مسئله مدرک تحصیلی مجید تلخابی بود. وزارت ورزش اعلام کرد بر اساس بررسی انجام شده و استعلام از سامانه وزارت علوم، پاسخ استعلام درباره مدرک تحصیلی تلخابی با مدرکی که پیشتر با مهر و امضای دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب برای وزارت ورزش ارسال شده بود، مطابقت نداشته و اصالت آن تأیید نشده است.
به این ترتیب، بار دیگر فدراسیون وارد دوره سرپرستی شد تا انتخابات جدید برگزار شود؛ انتخاباتی که سرانجام امروز، ۲۰ مرداد ۱۴۰۵، در آکادمی ملی المپیک برگزار شد. در انتخابات جدید، ۱۷ نفر تأیید صلاحیت شده بودند، اما تعدادی از نامزدها پیش از آغاز مجمع یا در جریان برگزاری آن از رقابت کنار رفتند یا در مجمع حضور پیدا نکردند. در نهایت ۱۰ نامزد برنامههای خود را ارائه کردند و رأیگیری انجام شد.
در دور نخست، مجتبی ملکی با ۱۹ رأی در صدر قرار گرفت و محمد نصیری با ۱۲ رأی دوم شد. سید حمیدرضا میرزاهد، امیر زندی و حسین یارمحمدیان نیز هر کدام ۶ رأی به دست آوردند تا ملکی و نصیری راهی دور دوم شوند. در دور دوم، ملکی با کسب ۳۵ رأی در برابر ۱۵ رأی محمد نصیری، رئیس جدید فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام شد. اما در شرایطی که انتخابات جدید برگزار شده، عبدالمهدی نصیرزاده که برای حضور در انتخابات ثبت نام کرد، اما شرایط احراز نداشت و اجازه شرکت در انتخابات را پیدا نکرده است، به این روند اعتراض دارد و میگوید از مراجع قانونی پیگیری خواهد کرد.
نصیرزاده: سه بار اجازه حضور در انتخابات را ندادند
نصیرزاده در گفتوگو با تابناک با اشاره به صورتجلسه کمیسیون تطبیق میگوید پنج موضوع برای بررسی شرایط نامزدها تعیین شده بود: «تابعیت ایران، شرایط سنی ۳۵ تا ۶۵ سال، مدرک تحصیلی لیسانس، سابقه پنجساله مدیریت مرتبط با ورزش و نداشتن محکومیت کیفری مؤثر قضایی. تابعیت ایران را دارم و از لحاظ شرایط سنی نیز مشکلی ندارم. مدرک تحصیلی من نیز دکتراست و از لحاظ سابقه مدیریتی مرتبط با ورزش نیز مشکلی ندارم.»
نصیرزاده در ادامه درباره شرط محکومیت کیفری مؤثر نیز میگوید: «حتی اگر فردی محکومیت داشته باشد، اما محکومیت او مؤثر نباشد، میتواند در مجمع شرکت کند.»
رئیس سابق فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام معتقد است یکی از مشکلات اساسی این فدراسیون، شرایط خاص آن است. به گفته او، این فدراسیون از سال ۱۳۸۴ به صورت مستقل فعالیت میکند، اما هنوز به یک ساختار سازمانی منسجم و کامل نرسیده و در عین حال به دلیل تعداد زیاد مخاطبان، رشتههای متنوع و گستردگی فعالیتها، همواره مستعد حاشیه بوده است. او میگوید: «فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام بزرگ و پرمخاطب و پرحاشیه است. یک رئیس فدراسیون نمیتواند همه گروهها و افراد را راضی نگه دارد و به دنبال آن، افراد ناراضی ممکن است علیه مدیریت گزارشهایی تهیه کنند. این اتفاقی است که برای رؤسای دیگر در این فدراسیون هم رقم میخورد.»
نصیرزاده با اشاره به عدم احراز شرایطش برای حضور در انتخابات پرسشی را مطرح کرد که این گزارشها در کدام مرجع قضایی به اثبات رسیدهاند: «در کدام محکمه قضایی این گزارشها بررسی و رأی صادر شده است؟ وزارت ورزش و جوانان براساس کدام رأی قانونی اجازه نداد من در انتخابات شرکت کنم؟ تنها صدایی که گفته من نمیتوانم در انتخابات شرکت کنم، وزارت ورزش است که باید نقش حمایتی از مدیر خودش داشته باشد، اما مقابله کرده و من را متخلف کردند.»
رئیس سابق فدراسیون بدنسازی معتقد است عملکرد مدیریتی او باید یکی از شاخصهای اصلی ارزیابی باشد. او میگوید در دوره مدیریتش، ورزشکاران سازمانیافته بودند، ایران در مسابقات جهانی و آسیایی موفقیتهایی به دست آورد، میزبان مسابقات بینالمللی شد، کرسیهای بینالمللی به دست آورد و فدراسیون توانست حامی مالی جذب کند.
او همچنین درباره پروندههایی که علیه او مطرح شده، توضیحاتی ارائه میدهد. به گفته نصیرزاده، در تعزیرات حکومتی پروندهای درباره «فروش غیرقانونی ارز در بازار آزاد و خروج غیرقانونی ارز از کشور» برای او تشکیل شد که در نهایت از آن تبرئه شده است. او همچنین میگوید در دادسرای فرهنگ و رسانه نیز پروندهای با موضوع «سوءاستفاده از موقعیت شغلی و تضییع حقوق بیتالمال» برایش تشکیل شد که از آن نیز تبرئه شده است.
نصیرزاده تأکید میکند: «حکم دستگاه قضا باید حسن ختام باشد. من که تنها به دادسرا نرفتم؛ دستگاه قضا استعلام کرده و افراد مطلع را خواسته و همه موارد را بررسی کردند و دادسرای فرهنگ و رسانه هم یک مرجع قضایی تخصصی است. با اینکه من را خیلی اذیت کردند، اما از آنها تشکر میکنم که عدالت را رعایت کردند و در نهایت تبرئه شدم.»
رقیب اصلی رئیس فدراسیون عملکردش است
نصیرزاده معتقد است اگر قرار بود عملکرد مدیریتی او معیار باشد، باید اجازه حضورش در مجمع داده میشد تا اعضای مجمع درباره ادامه فعالیتش تصمیم بگیرند. او میگوید: «رقیب اصلی هر رئیس فدراسیونی، عملکردش است و کاش وزیر میگذاشت من به مجمع بروم تا اعضای مجمع تصمیم بگیرند.» رئیس سابق فدراسیون همچنین از تماس رافائل، رئیس فدراسیون جهانی این رشته، با خود خبر میدهد و میگوید در پاسخ به پرسش او درباره شرایط ایجاد شده، توضیح داده که اتهاماتی علیه او مطرح شده که در کمیتههای انضباطی مورد بررسی قرار گرفته و به گفته او از این موضوع برای جلوگیری از حضورش در مجمع استفاده شده است.
او در ادامه انتقاد خود را متوجه ساختار انتخابات فدراسیونها میکند و میگوید در بسیاری از کشورها فدراسیونهای ورزشی خودشان انتخابات را برگزار و نتیجه را به فدراسیون جهانی اعلام میکنند.
نصیرزاده معتقد است شخصی یا گروهی ممکن است با او مشکل داشته باشند و مسئله را شخصی کرده باشند، اما نتیجه چنین رویکردی میتواند دلسرد شدن مدیران و سرمایههای انسانی ورزش باشد. او میگوید: «من تازه پخته شدم و برای من هزینه شده و کرسی بینالمللی گرفتم و الان میگویند شرایط ندارید. اگر مدرک یا سندی وجود دارد که ۵ هزار تومان سوءمدیریت یا تخلف داشتم اعلام کنید.»
وزارت ورزش نمیتواند هم مجری باشد و هم قانونگذار
بخش دیگری از اعتراض نصیرزاده به شروطی مربوط میشود که تحت عنوان «وثاقت و امانت و التزام به قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران» مطرح میشود. رئیس سابق فدراسیون بدنسازی میگوید که کمیسیون تطبیق وزارت ورزش و جوانان اعلام کرده او شرط وثاقت و امانت را نداشته و به همین دلیل شرایطش برای حضور در انتخابات احراز نشده است. نصیرزاده معتقد است: «وزارت ورزش در جایگاه مجری انتخابات قرار دارد و نمیتواند همزمان نقش قانونگذار را نیز ایفا کند. مراجع سهگانه یعنی قوه قضائیه، وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه باید در این خصوص نظر بدهند و وزارت ورزش نمیتواند خودش در این خصوص تصمیمگیری کند. وزارت ورزش مجری است، نمیتواند هم مجری و هم قانونگذار باشد.»
او تأکید میکند که اعتراضش صرفاً برای بازگشت به صندلی ریاست نیست: «من نمیگویم که در قدرت باشم و تشنه قدرت هستم، اما من قربانی شدم و سه بار به من اجازه حضور ندادند و حتماً حقم را پیگیری خواهم کرد. این پیگیری برای اصلاح رویه است تا اتفاق مشابه برای دیگر فدراسیونها تکرار نشود. چون مطمئن باشید اگر این اتفاق برای من رخ داد برای سایر فدراسیونها هم اتفاق میافتد.»
او در ادامه از آنچه «بیاخلاقی، بیمهری و تهمت ناروا» میخواند، گلایه میکند و میگوید وقتی فردی متهم میشود، نمیتوان از او انتظار داشت سکوت کند: «میگویند یک گوشه بنشین، اما وقتی میزنند در گوش شما و تهمت زدهاند، باید از حقم دفاع کنم.»
او در پایان نیز انتقاد خود را از تبعیض و بیعدالتی به مسئلهای فراتر از ورزش پیوند میزند و میگوید مردم ایران مشکلات اقتصادی، معیشتی و بحرانهای سیاسی را تحمل میکنند، اما تحمل بیعدالتی و تبعیض برای جامعه دشوارتر است. نصیرزاده میگوید: «مردم کشور ما همه شرایط نداری و مشکل معیشتی و بحران اقتصادی و سیاسی را درک و تحمل میکنند، اما بیعدالتی و تبعیض را نمیتوانند تحمل کنند. این بیعدالتی پدر کشور را درآورده است.»
به این ترتیب، پس از نزدیک به دو سال رفتوبرگشت، فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام سرانجام رئیس جدید خود را شناخت؛ اما با توجه به اعتراض صریح رئیس سابق، به نظر میرسد پرونده حواشی این انتخابات هنوز بسته نشده است.
منبع: تابناک
ارسال پیام
لینک های مفید