در چنین شرایطی که برخی محافل سیاسی حتی از تورم ۳۰۰ درصدی صحبت میکنند، کاهش کیفیت برای کم کردن هزینه دیگر راه حل مطمئنی نیست. بعضی مصالح جدید را میتوان نوعی سپر تورمی دانست؛ زیرا با کاهش زمان اجرا، وزن ساختمان، مصرف انرژی یا هزینه نیروی کار، بخشی از فشار افزایش قیمتها را جبران میکنند.
میلگردهای FRP یا میلگردهای پلیمری تقویت شده با فیبر، در پروژههای خاص مورد توجه قرار گرفتهاند. این میلگردها در برابر یون کلر مقاوماند و برای مناطق مرطوب و ساحلی مزیت دارند. وزن آنها نیز حدود یک چهارم فولاد است و میتواند حمل و نقل را آسانتر و بخشی از هزینههای لجستیک را کمتر کند.
البته FRP جایگزین بدون محدودیت فولاد نیست. مدول الاستیسیته پایینتر و حساسیت بیشتر به حرارت مستقیم باعث میشود استفاده از آن در برخی اتصالات لرزهای یا بخشهای دارای دمای بالا به بررسی دقیق نیاز داشته باشد.
در کنار آن، روان کنندههای جدید بتن میتوانند مصرف آب را کاهش دهند و پانلهای پیش ساخته نیز با کم کردن زمان اجرا، پرت مصالح و نیاز به نیروی کار، در کنترل هزینه پروژه نقش داشته باشند.

در شرایطی که اخبار مربوط به فسادهای بزرگ در واردات، از جمله تخلف ۴۵ هزار میلیارد تومانی در نهادههای دامی، اعتماد عمومی به نحوه تخصیص منابع را تحت تاثیر قرار داده است، سازندگان بیش از گذشته باید به مدیریت مصرف انرژی توجه کنند. اجرای «مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان» نیز میتواند در کاهش مصرف انرژی و حفظ ارزش ساختمان موثر باشد.
بلوکهای AAC یا هبلکس به دلیل وزن کم و ساختار متخلخل، در عایق بندی صوتی و کاهش انتقال حرارت کاربرد دارند. استفاده از چسب مخصوص به جای ملات سنگین ماسه سیمان نیز وزن دیوار را کاهش میدهد و میتواند پلهای حرارتی را کمتر کند. بر اساس استانداردهای فنی، این بلوکها مقاومت بالایی در برابر آتش دارند.
در بخش عایق بندی، فومهای پاششی پلی یورتان سلول بسته و غشاهای پلیمری نیز به عنوان گزینههایی جدیدتر مطرح شدهاند. طبق گزارشهای منتشر شده در منابع صنعت ساختمان، عمر مفید این روشها چندین برابر برخی روشهای سنتی است و در برابر تغییرات شدید دما مقاومت بیشتری دارند. با این حال، مشکلات تامین مالی پروژههای سبز باعث شده استفاده از آنها هنوز فراگیر نشود.
در بازاری که با تقاضای پنهان ۱۴ میلیون مجرد در سن ازدواج و نیاز قابل توجه به مسکن روبهرو است، ظاهر ساختمان میتواند روی قضاوت اولیه خریدار و سرعت فروش تاثیر زیادی داشته باشد.
سنگهای Veneer به دلیل وزن کمتر میتوانند در برخی پروژهها جایگزینی برای سنگهای سنگین باشند. فرآوریهایی مانند بوش همر، چرمی، اسکراچ و سندبلاست نیز با ایجاد بافتهای متفاوت، ظاهر نما را متمایز میکنند.
ترمووود در نما، تراس، روف گاردن و محوطه سازی استفاده میشود. ظاهر طبیعی چوب و پایداری ابعادی آن باعث شده در پروژههایی که هدفشان ایجاد نمای گرمتر و لوکستر است مورد توجه قرار گیرد. برای برآورد هزینه، مقایسه قیمت ترموود در ابعاد و پروفیلهای مختلف میتواند به تصمیم گیری دقیقتر کمک کند.
برای کف تراس، بالکن و روف گاردن نیز تایل ترمووود راهکاری سریع برای ایجاد سطح چوبی است و در بازسازی فضاهای بیرونی کاربرد دارد. پیش از انتخاب، بررسی قیمت تایل ترموود در کنار متراژ فضا و هزینه نصب، برآورد واقعی تری از بودجه میدهد.
شیشههای Low-E برای کنترل انتقال حرارت استفاده میشوند و شیشههای هوشمند میتوانند با تغییر میزان شفافیت به حفظ حریم خصوصی کمک کنند.

فناوریهایی مانند بتنهای خودترمیم شونده باکتریایی، آجرهای فتوولتائیک و ملاتهای مخصوص چاپ سه بعدی بتن در جهان در حال توسعه هستند، اما ورود گسترده آنها به بازار ایران با مشکلات مبادلات بانکی، تامین مواد اولیه و کمبود برخی زیرساختهای آزمایشگاهی روبهرو است.
مسیر آینده صنعت ساختمان به سمت مصالحی حرکت میکند که هزینه تعمیر و نگهداری را در بلندمدت کاهش دهند و عمر مفید ساختمان را بیشتر کنند.
در اقتصاد تورم زده ایران، ارزانترین مصالح همیشه اقتصادیترین انتخاب نیستند. هزینه واقعی یک متریال فقط قیمت خرید آن نیست؛ زمان اجرا، نیروی کار، دوام، مصرف انرژی و هزینه تعمیرات آینده نیز باید در تصمیم گیری محاسبه شوند.
برای سازندگان و سرمایه گذاران، انتخاب هوشمند زمانی اتفاق میافتد که هزینه چرخه عمر ساختمان در کنار قیمت اولیه دیده شود. مصالحی که سرعت اجرا را بالا میبرند، بار مرده را کاهش میدهند یا مصرف انرژی و هزینه نگهداری را کمتر میکنند، میتوانند در بلندمدت ارزش بیشتری ایجاد کنند.
در نهایت، ساختمانی در برابر موجهای تورمی آینده ارزش خود را بهتر حفظ میکند که فقط با هدف کاهش هزینه امروز ساخته نشده باشد. دوام مصالح، بهره وری انرژی و کیفیت اجرا عواملی هستند که میتوانند یک ساختمان را از یک هزینه کوتاه مدت به دارایی پایدار تبدیل کنند.