نهادهای موازی و شبکه‌های مخفی علیه روحانی و به‌نفع تندروها‌ کار می‌کنند/مواضع سرسختانه ترامپ علیه ایران به‌نفع رئیسی است

سرویس سیاسی- یک تحلیلگر مسائل سیاسی ایران و استاد دانشگاه کالیفرنیای جنوبی با انتشار مطلبی تحلیلی در نشریه «هافینگتون پست» اشاره می‌کند در صورتی که دولت ترامپ موضع سرسختانه خود علیه تهران را حفظ کند ممکن است این موضوع به تقویت نامزد اصولگرایان و علیه روحانی در انتخابات تبدیل شود. 

به گزارش آفتاب‌نیوز؛ در ادامه این گزارش آمده است: «انتخابات ریاست جمهوری ایران به سرعت نزدیک می‌شود و مانند همیشه محافظه‌کاران، میانه‌روها و اصلاح‌طلبان تا تندروهای افراطی در تلاش بوده‌اند که موقعیت خود را برای انتخابات و رقابت‌ها تحکیم بخشند. اما آنچه در زمان کنونی متفاوت از دوره‌های پیشین است آن‌که نهادهای موازی و شبکه‌های مخفی مرتبط با آن تلاش می‌کنند تا حمایت مقام‌های عالی و ارشد نظام را علیه روحانی و به سوی خود جلب نمایند. 

در حال حاضر ائتلافی از اصلاح‌طلبان و محافظه‌کاران میانه‌رو به نفع نامزدی حسن روحانی و تداوم کار او برای دور دوم ریاست جمهوری ایجاد شده است. محافظه‌کاران سنتی که خود را اصولگرا می‌خوانند تلاش کرده‌اند تا نامزد واحدی را در برابر روحانی مطرح کنند و بر سر این موضوع به اجماع دست یابند اما شکاف عمیق در صفوف آنان ممکن است از امکان ایجاد اتحادشان پشت سر یک نامزد واحد جلوگیری کند. 

در انتخابات گذشته نیز این شرایط به نفع روحانی تمام شد و اصلاح‌طلبان و میانه‌روها پشت سر او قرار گرفتند. با این حال شواهد نشان می‌دهد که نهادهای موازی و پشت‌پرده عزم خود را برای یک دوره‌ای کردن روحانی و جایگزین کردن یک نامزد محافظه‌کار یا تندرو با او جزم کرده‌اند. هر کسی که برنده انخابات پیش‌رو شود می‌تواند به روند امکان ایجاد خلاء قدرت در سال‌های پیش‌رو در ایران جهت دهد، در نتیجه، نهادهای موازی نگران هستند که در آن شرایط در صورت برد روحانی در انتخابات، آنان بازنده میدان باشند. انتخابات ایران تاثیر مهمی در سیاست منطقه‌ای و خارجی ایران نیز خواهد داشت. در حالی که تندروها اصرار دارند که باید از اسد و در قدرت ماندن او حمایت کرد، میانه‌روها و روحانی معتقدند که باید منافع ملی واقعی را در قبال مسائل مرتبط با سیاست خارجی در پیش گرفت. در حالی که تندروها لحن تندی را در قبال عربستان به کار گرفته‌اند، دولت روحانی لحن ملایمی را در پیش گرفته و حتی پیشنهاد مذاکره دوجانبه را نیز داده است.» 

نویسنده در ادامه علت مخالفت نهادهای موازی با دولت روحانی را این‌گونه بیان می‌کند: «آنان باور دارند که توافق هسته‌ای با قدرت‌های غربی برآمده از دیدگاه به گمان‌شان لیبرال روحانی بود و نظام ایران را تهدید می‌کند. روحانی همچنین در عرصه اقتصادی نیز حاضر به باج‌دادن در پروژه‌های کلان اقتصادی نشده است. همین موارد دلایل اصلی برای رویارویی آنان با روحانی است. از سوی دیگر برخی جریان‌ها نمی‌خواهند روابط ایران و غرب بهبود پیدا کند.»

 

نویسنده در ادامه با اشاره به نامزدی ابراهیم رئیسی می‌نویسد: «او ریاست بخش مهمی از آستان قدس رضوی را در استان خراسان برعهده دارد. عمده زمان کاری‌اش را در دستگاه قضایی گذرانده و دادستان کل دادگاه ویژه روحانیت بوده که وظیفه نظارت بر اعمال روحانیون و تخلفات آنان را برعهده داشته و یکی از اعضای مجلس خبرگان بوده است. علاوه بر آن، او با علم‌الهدی، امام جمعه مشهد نیز نسبت خویشاوندی دارد. به‌نظر می‌رسد اصولگرایان به‌شدت از نامزدی او استقبال می‌کنند. مطبوعات تندروها در مارس سال ۲۰۱۶ میلادی زمانی که گمانه‌زنی درباره نامزدی او مطرح شد از عنوان «آیت‌الله رئیسی» استفاده کردند این در حالیست که او تاکنون با عنوان حجت الاسلام شناخته می‌شد. همچنین در دیدارهایی محمدعلی جعفری فرمانده سپاه و سردار قاسم سلیمانی فرمانده سپاه قدس او را مورد تحسین قرار داده‌اند. در همین حال صدا و سیما نیز برنامه‌های متعددی را درباره رئیسی به طور خاص پیرامون نظرات او درباره فقر و لزوم مقابله با آن پخش کرده است.»

نویسنده در ادامه اشاره می‌کند برای کسانی که از خارج از ایران نظاره‌گر وضعیت سیاسی در داخل ایران هستند انتخاب دوباره روحانی به معنای حفظ سیاست خارجی اعتدالی است. روحانی کلید ثبات در خاورمیانه و عادی‌سازی روابط با غرب پس از توافق هسته‌ای را در دست دارد. اگر دولت ترامپ در برهه زمانی کنونی بخواهد علیه ایران موضع‌گیری کند این مسئله به ضرر اصلاح‌طلبان و روحانی و به‌نفع محافظه‌کاران تمام می‌شود و شانس او برای برنده‌شدن در انتخابات را کاهش خواهد داد. تحت شرایط عادی راه برای پیروزی روحانی هموار بود اما اکنون شرایط عادی نیست. دولت ترامپ موضع جنگ‌طلبانه‌ای علیه ایران دارد، ایران در سوریه و عراق درگیر مبارزه است و عزم محافظه‌کاران برای کنار زدن روحانی از قدرت، جزم و جدی است؛ همه این‌ها در کنار یکدیگر باعث ایجاد عدم قطعیت پیش از زمان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری  در ایران شده‌اند.»