به گفته یک پزشک و مشاور سبک زندگی سالم، پرسشی که خوب است همه ما به آن فکر کنیم این است که چرا روزه داری و تحمل گرسنگی برای مردم زمانه ما اینقدر سخت شده و چرا بسیاری افراد با وجود پایبندی از نظر اعتقادی و باور به سلامت بخش بودن روزه نمیتوانند راحت روزه بگیرند و دچار مشقت و ضعف شدید میشوند و از کار و فعالیت روزانه میمانند؟
دکتر مجتبی کرباسی، پزشک و مشاور سبک زندگی سالم و درمانگر دیابت و چاقی در گفتوگو با خبرانلاین میگوید: قاعدتا روزه به عنوان یک حکم اسلامی باید راحت قابل انجام باشد و با کار و فعالیت روزانه معمول هم منافاتی نداشته باشد. اما متاسفانه به خاطر سبک تغذیه و سبک زندگی غلط مدرن و رایج، یک اختلال در بدن انسان امروزی بسیار شایع شده که توانایی بدن برای نخوردن و روزه داری را کاملا ضعیف میکند و آن پدیده اختلال سوخت و ساز بدن و مقاومت بدن به هورمون انسولین است.
علایم اختلال سوخت و ساز بدن چیست؟
فرد درجاتی چاقی شکمی پیدا میکند، زود به زود گرسنه میشود، میل زیادی به خوردن شیرینی جات دارد، مدام احساس بی حالی و خستگی میکند و میل به فعالیت و حرکت بدنی در او خیلی کم میشود. آیا این علائم برای شما آشنا نیستند؟!
بسیاری از ما این نشانهها را کم و بیش در خود و اطرافیان مان دیدهایم و میبینیم. در چنین شرایطی فرد به ناچار ریزه خوار میشود و وابستگی دائم به خوردن پیدا میکند. چنین فردی حتی نمیتواند چند ساعت نخوردن را تحمل کند، چه برسد به اینکه روزهای ۱۲ ساعته بگیرد! پس لازمه آمادگی و توانایی روزه گرفتن، اصلاح وضعیت سوخت و ساز بدن و لازمه آن هم اصلاح سبک زندگی و سبک تغذیه است؛ بنابراین اگر سبک زندگی و تغذیه تان را اصلاح نکنید، مطمئن باشید نمیتوانید روزه بگیرید و یا روزه برای شما سختی و مشقت زیادی به همراه خواهد داشت.
چرا برخی با وجود روزه داری باز هم چاق و بیمارند؟
اما چرا در زمانه ما روزه داری در بسیاری افراد موجب سلامت و درمان مشکلات طبی شان نمیشود و حتی برخی دچار مشکلات گوارشی و حتی اضافه وزن هم میشوند؟ آیا اشکال از روزه است یا از شیوه روزه داری؟
واقعیت این است که برای خیلی افراد، روزه فقط شامل ساعات نخوردن است، اما توجه ندارند که برنامه روزه داری شامل ساعات خوردن از وعده افطار تا سحر هم هست. در واقع بی توجهی به سلامت سبک تغذیه در ساعات خوردن، باعث میشود تاثیر سلامت بخش ساعات نخوردن خنثی شده، از بین برود یا لااقل به میزان زیادی کم شود؛ بنابراین تنظیم یک روش تغذیه سالم یا درمانی در کنار روزه داری یک ضرورت مهم است و گرنه فرد روزه دار به هدف خود نمیرسد و حتی ممکن است روزه موجب آسیب و بیماری شود.
منطق روزه داری چیست؟
منطق روزه داری از نگاه سلامت بدن به طور ساده این است که با ساعاتی پرهیز از هرگونه خوردن و آشامیدن به بدن فرصت دهیم که غذایی را که خوردهایم به طور کامل هضم و آنچه خوب هضم شده را به خوبی جذب و مواد زائد حاصل از غذا را هم به خوبی دفع و پاکسازی کند و علاوه بر اینها به ترمیم بخشهای ضعیف و آسیب دیده خود بپردازد و خود را بازسازی کند و بالاخره سلولهای ضعیف، ناکارآمد یا غیر طبیعی و به اصطلاح پیش سرطانی را از بین ببرد. لازمه همه اینها این است که یک بازه زمانی کافی از "نخوردن" را برای بدن فراهم کنیم. روزه، چنین فرصت طلایی را برای بدن ایجاد میکند. فرصتی که با هیچ چیز دیگری قابل دسترسی نیست.