«اگرهای» برنامه هسته ای ایران

به گزارش آفتاب نیوز، در این راستا آمریکا با در پیش گرفتن رهیافتی عمل گرایانه به همراه سه کشور مهم اتحادیه اروپا – انگلیس، فرانسه و آلمان،‌ سعی دارد ایران را متقاعد کند که از ساخت سلاح اتمی صرف نظر کرده و فعالیت هایش را متوقف کند.
مقامات آمریکایی معتقدند در منزوی کردن حکومت رادیکال ایران توانسته اند به پیشرفت هایی دست پیدا کنند. اما واقعیت این است که دیپلماسی برای متوقف کردن فعالیت های هسته ای ایران که تهران تأکید دارد صرفا با اهداف صلح آمیز انجام می شوند، ناتوان بوده است. برخی نگرانند که یک ایران هسته ای امری اجتناب ناپذیر است و کشورهای دیگر نیز ممکن است قدم در این راه بگذارند.
میخائیل رابین (Michael Rubin) نویسنده کتاب «ایران جاودانه» در گفتگو با رویترز گفته است: «با افزایش قیمت نفت، ایرانی ها احساس می کنند که در موضع قدرت قرار گرفته اند. آنها پول برای انتخاب دوست در اختیار دارند.»
او که مشاور سابق پنتاگون بوده است می افزاید: «ما از بازی خوبی صحبت می کنیم اما هیچ کاری برای حمایت از مردم ایران انجام نداده ایم... ما یک استراتژی جامع در پیش نگرفته ایم.
دولت بوش روی مسأله ایران دچار چند دستگی شده است اما یک مقام ارشد آمریکایی گفته است اجماع برای در پیش گرفتن یک سیاست جدید به دست آمده است.
بعد از آنکه رئیس جمهور ایران خواستار نابودی اسرائیل شد، گروه های طرفدار اسرائیل در اقدامی غیرمعمول رهیافت آمریکا را زیر سؤال بردند.
تهران اگرچه اتهام غرب مبنی بر توسعه تسلیحات هسته ای تحت پوشش برنامه صلح آمیز هسته ای را رد می کند، اما در واقع ایران به مدت دو دهه برنامه های هسته ای خود را از بازرسان سازمان ملل مخفی نگه داشته بود.
آمریکا علیرغم تأکیدی که برای ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت داشت،‌ نتوانست این مسأله را در جلسه قبلی شورای حکام آژانس بین المللی انرژی هسته ای اعمال کند. سه کشور اتحادیه اروپا مذاکرات خود را با ایران در ماه اگوست و به دنبال از سرگیری فرآوری اورانیوم از سوی ایران به حال تعلیق درآوردند و در سپتامبر آژانس بین المللی انرژی هسته ای ایران را به نقض مقررات NPT متهم کرد.
اما در نوامبر،‌ شورای حکام مسأله ارجاع به سازمان ملل را کنار گذاشت و اعلام کرد که اروپا می تواند مذاکرات خود با تهران را ادامه دهد. ایران و سه کشور اتحادیه اروپا اکنون در حال بررسی چگونگی از سرگیری مذاکرات هستند.
ایالات متحده آمریکا و اروپا از طرح روسیه که به ایران اجازه می دهد فرآوری اورانیوم را انجام دهد اما غنی سازی را به روسیه انتقال دهد،‌ حمایت کرده اند.
این مساله خلاف تأکید قدرت های غربی بر توقف تمام فعالیت های غنی سازی از سوی ایران می باشد.
مارک فیتس پاتریک (Mark Fitzpatrick) ، یکی از مقامات آمریکایی سابق پیمان عدم تکثیر و عضو مؤسسه بین المللی مطالعات استراتژیک لندن معتقد است. اگر ایران این طرح را بپذیرند و آژانس بین المللی انرژی هسته ای بتواند بازرسی های ناگهانی را انجام دهد و سرویس های جاسوسی بین المللی مطمئن شوند که تهران برنامه هسته ای مخفی ندارد، نهایت چیزی است که آمریکا نیاز دارد. اما در واقع اینها بزرگترین «اگرها» پیرامون برنامه هسته ای ایران هستند.
آمریکایی ها تصور می کنند ایران طرح روسیه را نمی پذیرد و آمریکا می تواند مطمئن باشد که مسکو – به عنوان یک بازیگر اصلی به خاطر ساخت راکتور هسته ای برای ایران – از ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت حمایت می کند.
اما ری تکیه (Ray Takeyh) از شورای روابط خارجی به این مسأله مشکوک است. او می گوید: «به خاطر روابط استراتژیک و اقتصادی که روسیه با ایران دارد حاضر نمی شود ایران را در چارچوب تحریم های بین المللی قرار دهد.»
نشانه تردید روسیه این است که دو روز پس از آنکه واشنگتن خواستار افزایش فشار به ایران شد مسکو اعلام کرد که بیش از یک میلیون دلار موشک و تجهیزات نظامی دیگر به ایران می فروشد.
رویترز در پایان به نقل از نیویورک تایمز می نویسد: در تلاشی مضاعف برای تحت فشار قرار دادن ایران، ایالات متحده و متحدانش سعی دارند روسیه و چین را رسما طرفدار نتیجه گیری خودشان در مورد اینکه ایران در حال ساخت تسلیحات هسته ای می باشد، بکنند.