چالش های ایران و رژیم صهیونیستی(1)

به گزارش آفتاب نیوز،  بنابراین سیاست خارجی منطقه ای ایران در این زمان سیاسی تجدید نظر طلبانه بر اساس مخالفت‌های جدی بر علیه اسراییل قرار گرفت. مخالفتهای ایران با اسراییل مبتنی بر این اعتماد ایدئولوژیک و انساندوستانه قرار داشت که اسراییل دولتی غاصب بوده که سرزمین فلسطین به عنوان بخشی مهم از سرزمین اسلامی را اشغال نموده و موجب آوارگی فلسطینی ها و محنت فراوان آنان شده است. تحت این شرایط انقلابیون ایرانی که معتقد به یک چارچوب پان اسلامی بودند نابودی دولت اسراییل را خواستار شدند و وحدت امت اسلامی و تاسیس دولت‌های اسلامی تبدیل به نیروی محرکه اصلی سیاست خارجی ایران شد. در این راستا منافع و سیاست های آمریکا و اسرائیل اصلی ترین موانع تقویت و گسترش مرزهای اسلامی به شمار می رفت و ایالات متحده و دوستان منطقه ای آن نیز ذاتاً ضد اسلامی در نظر گرفته می شدند.
با این وجود تا قبل از مذاکرات مادرید در چارچوب دکترین پیرامون بن گورین اسرائیلی ها معتقد بودند باید پیوندها و ارتباطاتشان را با ایران برای مقابله با اعراب ادامه دهند، اما مذاکرات صلح مادرید نشان داد برقراری صلح با اعراب غیر ممکن نیست. از این زمان به بعد اسراییل رویکرد جدیدی نسبت به جمهوری اسلامی ایران اتخاذ کرد.
جمهوری اسلامی ایران بعنوان مهم ترین تهدید برای اسراییل تلقی شد و خصومت با ایران بطور آشکار بیان شد. سیاست خارجی اسراییل در این منطقه مبتنی بر منزوی کردن ایران در راستای سیاست خارجی آمریکا نسبت به ایران بود. امضای قرارداد صلح اسلو با فلسطینی ها در سال 1372 (1993) و سپس صلح با اردن در سال 1373 (1994) به تلاش اسراییل برای ورود به آسیای مرکزی و قفقازآغاز اتحاد استراتژیک میان اسراییل و ترکیه ورود اسراییل به خلیج فارس به بهانه اجلاس اقتصادی خاورمیانه، و همچنین گسترش مناسبات اسراییل با چین و هند همگی در راستای محاصره ایران صورت گرفت. از این پس اسراییل برای مقابله با ایران دو هدف عمده را در راس برنامه های سیاست نظامی خود قرار داد: نخست به انزوا کشاندن ایران از طریق ایجاد ائتلافی از کشورهای اروپایی و منطقه ای تحت رهبری آمریکا به بهانه حمایت این کشور از تروریسم، مخالفت با روند صلح خاورمیانه، نقض حقوق بشر، تولید سلاحهای شیمیایی و تلاش برای دستیابی به سلاح هسته ای و دوم ایجاد تنگناهای اقتصادی و ساختاری برای ایران. از دیدگاه اسراییل هر اندازه ضعف ساختاری دولت و نظام سیاسی ایران بیشتر شود، به همان اندازه میزان توان عملیاتی و قدرت تاثیرگذاری این کشور بر حوادث خاورمیانه کاهش می یابد. به اعتقاد اسراییلیها ایران در صورتی قادر به کمک مالی گروههای سیاسی خاورمیانه خواهد بود که توانمندی و منابع مالی لازم را داشته باشد. در غیر این صورت، تنگناهای اقتصادی، این کشور را در مانده خواهد کرد. همچنین اسراییلی ها افکار عمومی آمریکا را علیه ایران بسیج کرده و در این زمینه با جلب نظر یهودیان که شرط تعیین کننده کسب قدرت سیاسی در آمریکا می باشد به موفقیت نیز دست یافته اند...