گاهی به این فکر میکنیم که مقصر مشکلاتمان یا وضع ناگوارمان کیست. گاهی به این نتیجه میرسیم که خودمان هیچ نقشی در این پیشامدهای ناخوشایند نداشتیم و این طرز فکر در بعضی موارد از قضا کاملاً درست است. اما این نوع نگاه گاهی میتواند به نیرویی مخرب و ویرانگر تبدیل شود که جهان را مسبب همه بدبختیهایمان میبیند؛ نگرشی به جهان و زندگی که روانشناسان به آن «ذهنیت قربانی» میگویند و معلوم است که قربانی همیشه از نظر اخلاقی برحق است، نه مسئولیتی متوجه اوست و نه پاسخگوی چیزی است.
کد خبر: ۷۱۱۳۸۹ تاریخ انتشار : ۱۴۰۰/۰۳/۰۸