تا آقا را زنده ندیدم، آرام نگرفتم ..
فقط لطف و توفیقات الهی است که به انسان ضعیفی چون من در چنین وضعی قدرت روحی لازم را عطا میکند که خودش را نبازد و با توکل بر خدا وظایفش را انجام دهد.وقتی که در کنار تخت بیمارستان حال ایشان را کاملاً خوب و رضایتبخش دیدم در یک لحظه از عالم غم و اندوه بیرون آمدم و جلو چشمانم افق جدیدی باز شد..
کد خبر: ۲۵۰۱۶۲ تاریخ انتشار : ۱۳۹۳/۰۴/۰۷