سخنگوی دولت: باید با بحران‌ها زندگی‌مان را اداره کنیم| ناگزیر از انتخاب این سبک زندگی هستیم| هیچ دوره‌ای مثل امروز ایران نیازمند حال خوب نیستیم

سخنگوی دولت تاکید کرد باید مشارکت اجتماعی مردم بازنمایی شود.

علی ربیعی در دومین جشنواره "مداد سرخ" اظهار کرد: از نظر بحران‌های طبیعی کشوری هستیم که بیش از ۸۰/. بحران‌های شناخته شده طبیعی را با خود داریم. هر سال هم یک بحران جدی طبیعی برایمان اتفاق افتاده است.

وی ادامه داد: من زمانی می‌گفتم این دولت، دولت چک‌های برگشتی است، اما گویا باران هم می خواد در این دولت بیشتر ببارد. ما باید با بحران‌ها زندگی مان را اداره کنیم و ناگزیر از انتخاب این سبک زندگی هستیم.

ربیعی گفت: ما بحران‌های اجتماعی را هم داشتیم. خیلی دور نیست یک بحران اجتماعی دردآور و تلخ را هم پشت سر گذاشتیم. آنچه که چه در بحران‌های طبیعی و چه اجتماعی مهم است عبور از بحران‌ها است. در پس هر بحران اجتماعی و‌ طبیعی باید آینده را نشان داد.

وی افزود: متاسفانه عده‌ای آنچنان دارند وقایع را بازنمایی می‌کنند که گویی ما باید با غم بحران‌ها همچنان زندگی کنیم. گویی برای برخی غم و اندوه پلی برای رسیدن به هدفشان است. باید دست به دست هم داده و جامعه را از بحران‌ها نجات بدهیم.

سخنگوی دولت تصریح کرد: آثار اجتماعی بحران‌های طبیعی همیشه می‌ماند. من پنج سالم بود، اما در ناخودآگاه خود زلزله‌زدگی که تجربه کردم را خاطرم هست.

وی گفت: اگر بحران را سه مرحله بدانیم، در زمان پیش‌گیری نقش رسانه اهمیت بالایی دارد. در زمان بحران‌ ژورنالیسم بحران باید واقع‌نمایی کند و همدلی عمومی برای عبور از بحران را ایجاد می‌کند و سخت‌ترین مرحله در بحران‌ها مرحله پسا بحران است؛ چراکه جامعه نیاز دارد بتواند به زندگی باز گردد.

ربیعی خطاب به عکاسان بحران‌ها گفت: عکس‌هایی که از بحران‌ها گرفته‌اید یک برشی از تاریخ است، عکس نیست، واقعیت است. من خودم وقتی در درس برنامه‌ریزی اجتماعی درس مدیریت بحران می‌دهم از تجارب روزنامه‌نگاران استفاده می‌کنم.

وی در پایان گفت: هیچ دوره‌ای مثل امروز ایران نیازمند حال خوب نیست. باید برای هم بغض کنیم و هم شادی بسازیم در پس آن. این موضوع ضرورت امروز جامعه در پس ایرانی است که دارد تحریم‌های ظالمانه را می‌گذاراند. ما باید جامعه را آماده کنیم. بحران‌های سخت آمدنشان را خبر نمی‌کنند. باید خیلی بنویسیم جامعه‌ای که با بحران‌های مختلف رو به رو است؛ همه شانه‌هایشان را برای عبور دیگری باید بگذارند. مشارکت کردن مردم را باید بازنمایی کنیم.